Psycholog Łódź – pomoc w wyznaczaniu granic
Często słyszę w gabinecie: „Zawsze zgadzam się na wszystko, a potem czuję złość i żal. Nie potrafię odmawiać”. To jedno z najczęstszych doświadczeń, które opisują osoby mające trudności z wyznaczaniem granic.
Problem z odmawianiem to nie brak silnej woli – to często głęboko zakorzeniony lęk przed odrzuceniem, konfliktem lub poczuciem winy. Gdy pozwalamy innym bez przerwy przekraczać nasze granice, prowadzi to do frustracji, wypalenia i utraty poczucia własnej wartości.
Wyjaśniam, czym są zdrowe granice, dlaczego ich stawianie jest tak trudne, oraz jak pomoc psychologiczna może nauczyć Cię asertywności i dbania o swoje potrzeby. Decyzja o sięgnięciu po wsparcie to pierwszy krok do budowania zdrowych i satysfakcjonujących relacji.
Czym są granice psychologiczne i jak rozpoznać, że są naruszane?
Granice psychologiczne to niewidzialne linie, które oddzielają nas od innych. Określają, gdzie kończy się „ja”, a zaczyna druga osoba. Dotyczą naszych emocji, czasu, energii, wartości i przestrzeni osobistej. Zdrowe granice są elastyczne – potrafimy je dostosować do sytuacji, ale zawsze chronią nasze dobro.
Sygnały, że Twoje granice mogą być naruszane, to:
- Częste poczucie winy, gdy odmawiasz lub myślisz o odmowie.
- Brane na siebie odpowiedzialności za emocje i problemy innych.
- Uczucie chronicznego zmęczenia i wypalenia w relacjach.
- Trudność w podejmowaniu decyzji bez konsultacji z innymi.
- Zgoda na prośby lub zachowania, które budzą Twój wewnętrzny sprzeciw.
- Uczucie żalu i frustracji, że Twoje potrzeby są stale ignorowane.
Posiadanie granic nie oznacza budowania muru. Oznacza budowanie zdrowych relacji opartych na wzajemnym szacunku.
Dlaczego tak trudno jest stawiać granice?
Trudność w wyznaczaniu granic rzadko jest świadomym wyborem. Najczęściej wynika z głęboko zakorzenionych przekonań i lęków. Główne przyczyny to:
- Lęk przed konfliktem lub odrzuceniem: obawa, że postawienie granicy spotka się ze złością, krytyką lub zerwaniem relacji.
- Poczucie winy: przekonanie, że odmawianie jest egoistyczne, a naszą rolą jest pomagać innym bez względu na koszty.
- Wzorce z dzieciństwa: wychowanie w środowisku, gdzie potrzeby dziecka były ignorowane lub gdzie nie było przyzwolenia na wyrażanie sprzeciwu.
- Niska samoocena: poczucie, że nie zasługujemy na to, by nasze potrzeby były ważne i szanowane.
- Chęć bycia lubianym: przekonanie, że nasza wartość zależy od tego, jak bardzo jesteśmy pomocni i dostępni dla innych.
Zrozumienie źródła tych trudności to kluczowy element w procesie nauki asertywności.
Jak psycholog może pomóc w nauce stawiania granic?
Pomoc psychologiczna w zakresie asertywności to trening praktycznych umiejętności oparty na zrozumieniu własnych barier. Celem jest zbudowanie pewności siebie i nauczenie się, jak komunikować swoje potrzeby w sposób stanowczy, ale pełen szacunku
W trakcie spotkań z psychologiem:
- Zrozumiesz swoje blokady: odkryjemy, dlaczego mówienie „nie” jest dla Ciebie tak trudne i jakie przekonania Cię ograniczają.
- Nauczysz się technik asertywnej komunikacji: poznasz konkretne zwroty i metody (np. komunikat „Ja”, technika „zdartej płyty”), które ułatwiają odmawianie.
- Wzmocnisz poczucie własnej wartości: popracujemy nad przekonaniem, że masz prawo do własnych granic i potrzeb.
- Przećwiczysz nowe zachowania w bezpiecznym środowisku: gabinet to miejsce, gdzie możesz bez obaw testować nowe sposoby reagowania.
Kiedy warto umówić się na konsultację?
Nie musisz czekać, aż poczujesz się całkowicie wypalony/wypalona. Zapraszam Cię do umówienia się na konsultację, jeśli:
- Czujesz, że Twoje relacje z bliskimi lub w pracy są jednostronne.
- Masz trudności z odmawianiem, nawet w prostych sprawach.
- Często czujesz się wykorzystywany/wykorzystywana przez innych.
- Poświęcasz swój czas i energię dla innych kosztem własnego zdrowia i samopoczucia.
- Chcesz budować zdrowsze, bardziej partnerskie relacje.
Odpowiedzi na częste pytania
Czy stawianie granic jest egoistyczne?
Co zrobić, gdy ktoś źle reaguje na moje granice?
Czym różni się asertywność od agresji?
Asertywność to obrona swoich praw z poszanowaniem praw innych. Komunikat asertywny jest stanowczy, ale nie rani. Agresja natomiast narusza granice drugiej osoby. Celem asertywności jest znalezienie rozwiązania, a nie wygrana za wszelką cenę.
Czy w każdym wieku można nauczyć się asertywności?
Czy sesja będzie poufna?
Warto przeczytać
Diagnoza depresji
Depresja stanowi jedno z najczęściej diagnozowanych zaburzeń psychicznych na świecie. Szacuje się, że w Polsce na depresję choruje ok. 1,2 mln osób. Charakteryzuje się ona między innymi głębokim obniżeniem nastroju, spadkiem napędu psychoruchowego, zaburzeniami snu i rytmu dobowego, a także częstym współwystępowaniem lęku. Należy tu rozróżnić dwie odrębne diagnozy, a
Czym jest asertywność i jak nad nią pracować
Wstęp Asertywność to umiejętność wyrażania własnych myśli, uczuć i potrzeb w sposób bezpośredni, szanujący siebie i innych. To nie jest agresja – która narusza prawa innych – ani bierność, która pozwala na naruszanie własnych praw. Asertywność pozwala na zdrowe komunikowanie granic i oczekiwań, budując wzajemny szacunek i zrozumienie. Jest kluczowa
O depresji
Wstęp Depresja, często postrzegana jako jedno z największych wyzwań zdrowia psychicznego w nowoczesnym świecie, dotyka milionów ludzi niezależnie od wieku, płci czy statusu społecznego. Charakteryzująca się głębokim smutkiem, utratą zainteresowania aktywnościami, które wcześniej sprawiały przyjemność, a także szeregiem innych symptomów. Może mieć poważny wpływ na codzienne życie osoby nią dotkniętej.