Myśli egodystoniczne to myśli, wyobrażenia, impulsy lub pragnienia, które osoba przeżywa jako niezgodne z własnym „ja” – z uznawanymi wartościami, normami moralnymi, przekonaniami, celami albo obrazem siebie. Nie są zwykle odbierane jako wyraz autentycznych intencji, lecz jako treści obce, niepożądane i zakłócające. Właśnie ta sprzeczność z poczuciem tożsamości sprawia, że mogą wywoływać lęk, wstyd, poczucie winy, obrzydzenie lub silne napięcie psychiczne. Gdy takie myśli wracają natrętnie, mogą nasilać lęk i nadmierne myślenie.
Egodystoniczność nie opisuje treści myśli, ale stosunek osoby do niej. Ta sama myśl może być dla jednej osoby egodystoniczna, a dla innej neutralna lub egosyntoniczna, czyli zgodna z jej obrazem siebie i przez nią akceptowana. Przykładowo, nagły impuls do zrobienia czegoś sprzecznego z własnymi zasadami może być przeżywany jako szczególnie niepokojący właśnie dlatego, że osoba nie chce go realizować i uważa go za obcy sobie.